Historia i pochodzenie oleju lnianego

Surowcem bazowym oleju lnianego jest len, a dokładniej siemię lniane, czyli nasiona lnu. Len jako użytkowa roślina włóknodajna i oleista towarzyszyła człowiekowi na przestrzeni wielu wieków m.in. do produkcji ubrań i włókien, do impregnacji drewna oraz jako pasza. Obecnie bezpośrednie produkty z lnu jak siemię lniane i olej lniany to cenione w dietoterapii naturalne suplementy diety.

Len pochodzi z krajów Bliskiego Wschodu, później został zaadaptowany przez rejon Morza Śródziemnego i Europę Wschodnią. Hipokrates (ojciec medycyny) w V wieku p.n.e. zalecał stosowanie lnu na zapalenie błon śluzowych, bóle podbrzusza i biegunkę.

W średniowieczu, Karol Wielki, przywódca Franków ustanowił prawo nakazujące spożywanie oleju lnianego. Już wtedy, bez wyników specjalistycznych badań naukowych, zauważano szeroki wpływ terapeutyczny regularnie spożywanego oleju na ludzki organizm.

Dr Johanna Budwig uleczała 90% chorych na raka, których lekarze akademiccy określali jako przypadki beznadziejne. Stosowała specjalną dietę opartą na paście z oleju lnianego i białego twarogu. Za odkrycie zależności między podażą omegi-3 a rozwojem nowotworów była 7-krotnie nominowana do Nagrody Nobla i, co zastanawiające nigdy jej nie otrzymała...